Zelf aan de slag met angst- of dwangklachten

Start nieuwe zelfhulpgroepen september/oktober 2010

Een unieke kans om op een constructieve manier iets aan je klachten te doen.

• De methode is ontwikkeld door gespecialiseerde professionals.
• De tijd is beperkt en het resultaat snel te zien. Een garantie op succes is uiteraard niet te geven, maar er is een grote kans dat je kwaliteit van leven verbeterd wordt.
• Je bent eigen baas, dat wil zeggen dat je zelf bepaalt welke oefeningen je (in kleine stapjes) gaat doen.
• Je krijgt ondersteuning van de groepsleden en van de begeleiders.
• We werken met een zeer praktisch handboek, dat overzicht en structuur biedt voor de oefeningen. De groepen worden begeleid door getrainde ervaringsdeskundigen.
• U kunt per formulier meer informatie vragen.

Voor wie zijn deze groepen bedoeld?

• Als je angstklachten hebt, zoals paniekstoornis, sociale fobie, en enkelvoudige fobie (bang voor één ding zoals spinnen, liften, enz.).
• Ook mensen met "niet al te complexe dwangklachten" kunnen d.m.v. begeleide zelfhulp meedoen
• Je moet het idee hebben dat je er door middel van zelfhulp wat aan je angstklachten kunt doen.
• Je bent in staat en gemotiveerd om huiswerkopdrachten thuis uit te voeren.
• Naast of als vervolg op een lotgenotengroep kan het een goede volgende stap zijn voor mensen die de drempel voor therapie te hoog vinden.

Waar gaan de groepen van start?

• Amsterdam

Praktische informatie

• Je neemt deel aan 10 bijeenkomsten.
• De bijeenkomsten zijn van 19.00 uur - 21.30 uur.
• De bijeenkomsten vinden in het begin elke week plaats, later om de twee weken.
• Start vanaf  februari en/of september bij voldoende aanmeldingen.
• Je werkt aan huiswerkopdrachten:
  • Deze zijn gebaseerd op exposure (datgene aangaan waar je angstig voor bent) en bij dwang tevens responspreventie (=  blootstelling aan de situatie die angst oproept en tegelijkertijd verhinderd worden om de bijbehorende dwanghandelingen uit te voeren bv. een deurknop aan te raken zonder de handen te kunnen wassen).
    De oefeningen worden met kleine stapjes gedaan en je bedenkt zelf wat voor jou haalbaar is.
  • Er worden hulpmiddelen besproken om de oefeningen gemakkelijker te maken.
• Kosten voor de gehele zelfhulptraining, inclusief werkboek: voor leden 75 euro, voor niet leden 100 euro  inclusief eénmalig voordelig lidmaatschap voor het lopende jaar.
• Voorafgaande aan de training vindt een intake plaats.

Meer informatie

U kunt per formulier meer informatie vragen.
 

Ervaring met zelfhulptraining

Anita volgt sinds oktober 2007 de zelfhulpcursus in Driebergen. Binnenkort is de laatste bijeenkomst. Samen blikken we terug op de afgelopen periode.

Anita had al een tijd folders van de ADF in huis liggen, omdat zij al heel lang last heeft (bang is ) van knallen en harde geluiden. Vooral met oud en nieuw speelde dat, maar ook in andere situaties, bijvoorbeeld bij kinderfeestjes met ballonnen. Bij het horen van een knal gebeurde er bij haar van alles tegelijk: trillen, zweten, benauwdheid en ga zo maar door.

Toen ze een advertentie zag waarin een zelfhulptraining werd aangeboden, dacht ze: 'Daar moet ik op af.'

Intakegesprek
In het intakegesprek werd haar precies uitgelegd wat de training in zou houden en de begeleiders lieten ook weten, dat het belangrijk was om elke cursusavond te komen. Hiervoor moest Anita het één en ander met haar werk regelen en dat lukte.

Veiligheidsmiddelen zoals mp3 speler
Tijdens de cursus kwam ze erachter, dat ze eigenlijk in heel veel situaties angstig was dat er een onverwacht geluid zou optreden. Daarnaast werd ze zich ook bewust van de veiligheidsmiddelen die ze gebruikte: een zwart ooglapje in geval van onweer, haar mp3 speler en haar koptelefoon lagen altijd binnen handbereik.

Vermijden
Ook had ze niet in de gaten dat ze veel dingen vermeed. Zo ging ze bijvoorbeeld alleen naar een musical als er al een bekende was geweest. Diegene wist haar dan te zeggen of er harde geluiden in voorkwamen. Als er geknal was op straat bleef ze zoveel mogelijk binnen. Bij kinderfeestjes met ballonnen probeerde ze zo snel mogelijk weg te komen.

Alertheid
Ook werd ze zich bewust van een voortdurende alertheid: bij het zien van een ballon hield ze in de gaten of er geen lamp in de buurt was die erop scheen, zodat de ballon misschien zou gaan knappen. Als iemand in de maand december een sigaret weggooide, dan was ze bang dat er een knal zou volgen en zette ze zich al schrap. Toen ze van plan waren een huis te kopen, ging Anita eerst de vertrekken inspecteren. Er moest in ieder geval een ruimte zijn zonder ramen,  zodat zij zich, in geval van onweer, daar terug zou kunnen trekken.

Overheersend
Langzaam maar zeker begon deze fobie haar leven teveel te beheersen. Vandaar dat ze de beslissing nam om hypnotherapie te gaan doen. In de behandelingen moest ze proberen angstige situaties naar boven te halen. Zo kon zij zich herinneren dat ze lang geleden met haar vader op straat stond en er een muziekcorps naderde. Op het moment dat de groep passeerde, was er een oorverdovend lawaai. Omdat ze een kind was, torende de instrumenten boven haar uit. Dit maakte het allemaal nog grootser en overweldigender. Ze leerde om dit angstaanjagende beeld te veranderen en dat heeft haar wel meer rust gebracht. Toch was het lang niet voldoende om weer allerlei situaties aan te kunnen.

Stappenplan voor zelfhulp
In de zelfhulptraining leerde ze een plan op te stellen. Stapje voor stapje bracht ze haar probleemgebieden in kaart. Ook moest ze een angsthiërarchie maken: in welke situaties was ze een beetje bang en wanneer was ze heel erg angstig. Elke situatie gaf ze een bepaald cijfer van 0 tot 100, bedoeld om de mate van angst weer te geven.

Oefenen en gefrunnik
Haar eerste oefening was om een kleine ballon een beetje op te blazen. Dit moest ze net zolang oefenen totdat ze geen angst meer voelde. De volgende stap was om de ballon iets verder op te blazen. Binnen een week was ze al zover dat ze een grote ballon helemaal op kon blazen zonder noemenswaardige angst te voelen. Hierna moest ze een knoop in de ballon leggen. Dat vond ze altijd heel angstig, omdat met dat gefrunnik de ballon wel eens zou kunnen knappen. Maar ook dat lukte haar heel snel.

Op een gegeven moment lag haar hele kast vol met ballonnen. Die namen natuurlijk veel te veel ruimte in beslag, dus ze moesten ook weer leeg. Anita nam het heft in handen en vond dat het nu maar eens afgelopen moest zijn met haar fobie. Kordaat pakte ze een mes en stak één voor één de ballonnen leeg. Wat voelde ze zich goed! Door deze oefeningen had ze al wel heel wat meer vertrouwen gekregen, maar toch was ze er nog niet. Onverwacht geluid was haar grootste angst.

Cognitieve hulpmiddelen
De volgende stap was daarom om expres de kinderen met 1 of 2 ballonnen te laten spelen. Toen ze dat voor het eerst deed, brak het angstzweet haar uit. Zoals gewoonlijk in dit soort situaties ging ze heel druk praten. Toch hield ze vol. Natuurlijk knapte er wel eens een ballon, maar niet zo vaak als ze had verwacht. Door de cognitieve hulpmiddelen (manieren om je (angst)gedachten te veranderen) realiseerde ze zich ook dat er eigenlijk helemaal niets kon gebeuren, als er eens een keer een ballon zou knappen. Deze gedachten brachten haar voldoende rust om de moeilijke situaties aan te gaan.

Op een gegeven moment waren haar kinderen ook wel op die ballonnen uitgekeken. Een paar dagen later was ze op een verjaardagsfeest van haar schoonzus en bij het weggaan kwam ze erachter dat er een ballon hing, die haar niet eens was opgevallen! Dit was een paar maanden geleden nog ondenkbaar geweest. Vanaf die tijd werd het leven een stuk aangenamer. Oud en nieuw naderde, tijd voor een nieuw plan.

Heel moeilijke stap
Anita kon nooit op een normale manier oud en nieuw vieren en ze bracht de avond en nacht in gespannen toestand door. Om 22.00 uur zette ze de koptelefoon met muziek op. Ze is altijd alleen met man en kinderen geweest, want het is moeilijk om bezoek te ontvangen met zo'n angst. Vanzelfsprekend bleef ze binnen en samen met de rest van haar gezin naar het vuurwerk kijken was er ook niet bij.

Maar nu door de oefeningen met de ballonnen, durfde Anita om hier ook een stap in te gaan zetten. Toen het 22.00 uur was, besloot ze de koptelefoon te laten liggen. Natuurlijk was ze heel gespannen, maar ze hield vol! Toen het echt niet meer te doen was, zette ze de koptelefoon alsnog op en speelde wat met de volumeknop, elke keer zette ze de muziek wat zachter. Op een gegeven moment was ze zelfs zover, dat ze met de kinderen naar het vuurwerk kon kijken. Het was voor het eerst dat ze haar man zonder koptelefoon op gelukkig Nieuwjaar heeft gewenst.

Aller moeilijkste stap
Met onweer heeft Anita nog niet kunnen oefenen, maar dat wil ze wel gaan doen. Ze denkt dat het kunnen omgaan met onverwacht geluid altijd wel een zwakke plek zal blijven, maar ze is wel heel blij dat ze nu aanzienlijk minder belemmerd wordt dan voorheen.

Doel gehaald
Voor het eerst gaat ze naar een voorstelling zonder dat ze een bekende heeft geraadpleegd, die er al is geweest om te horen of het veilig is. Dat was ook het doel wat ze zich op de zelfhulpcursus had gesteld.

Geen lachertje
De contacten tussen de groepsleden onderling hebben Anita heel goed gedaan. Er is een echte band ontstaan. In het begin was Anita bang dat haar fobie een lachertje was. De overige groepsleden hadden last van sociale angst. En dat was toch heel wat serieuzer, zo dacht ze. Maar de deelnemers hebben haar op haar gemak gesteld. Angst is angst en voelt hetzelfde, alleen waar je bang voor bent verschilt!

Uitspraken over zelfhulptraining

"Ik heb nu sterker het gevoel om de dingen aan te moeten gaan, anders red ik het niet."
Gert

"Ik ben sterker geworden. Het is mij duidelijk geworden dat ik de angst moet opzoeken om verder te komen."
Marieke

"Tijdens de zelfhulpcursus heb ik een erge terugval gehad, zodat ik minder ver ben gekomen dan ik gehoopt had. Maar ik merk nu aan het eind van de cursus dat ik er toch sterker uit ben gekomen en mij nu weer goed voel, waar ik erg blij mee ben. Ik ben op andere vlakken aan mijzelf gaan werken. Ik ben bijvoorbeeld assertiever geworden. Ik bouw meer rust in mijn leven in. En ik laat meer de verantwoordelijkheid bij de ander in plaats van alles naar mij toe te trekken. Ik let meer op mijn eigen grenzen."
Anne

"Ik heb sinds jaren weer alleen in de tram gezeten."
Ruud

"Ik ben sinds jaren weer alleen naar de brievenbus gelopen, zonder mijn fiets als steun aan de hand mee te nemen."
Jan

Bericht – 1 juli 2010

Zelfhulp werkt!

September: start zelfhulptrainingen in Driebergen en Amsterdam

In september start de Angst Dwang en Fobie stichting in Driebergen en in Amsterdam (*) weer zelfhulptrainingen voor mensen met angst- en dwangklachten. Zowel de deelnemers als de begeleiders van eerdere trainingen zijn enthousiast over het resultaat. 

De training is bedoeld voor Iedereen bij wie angst- en/of dwangklachten hun leven belemmeren, zoals sociale fobie (paniekstoornis, trilangst, extreem verlegen),  of agorafobie (straatvrees), waardoor je situaties, plaatsen en gedrag  gaat vermijden en in een neergaande spiraal belandt. Concrete dwangklachten zijn bijvoorbeeld smetvrees, verzameldwang en controledwang.

Het boek ‘fobieën' dat bij de training wordt gebruikt, is speciaal geschreven voor de Teleac serie die op tv is uitgezonden en waar mensen met zelfhulpoefeningen aan de slag gaan om hun angsten te overwinnen. De methode blijkt succesvol te zijn.

“Veel mensen die angstklachten hebben komen hier niet meteen voor uit, zegt Josine van Hamersveld, directeur van de ADF stichting. “ Er zit nog steeds een soort van taboe op. Net alsof je daardoor minder zou kunnen presteren, niet voor vol wordt aangezien. Vandaar dat de stap naar een therapeut niet altijd even gemakkelijk is. Als mensen dan uiteindelijk in een therapie zitten, heeft deze niet altijd het gewenste effect.”

Hoe langer je met angstklachten rondloopt, hoe meer belemmeringen je in het dagelijks leven kunt gaan ervaren. Daarom is het zo belangrijk dat je op tijd actie onderneemt. Dat dit helemaal niet meer zo ingewikkeld hoeft te zijn, bewijst het succes van de zelfhulpmethode. De groepen worden begeleid door getrainde ervaringsdeskundigen. De deelnemer bepaalt zelf welke oefeningen hij of zij wilt doen.

“Het voordeel van een zelfhulpmethode is dat je niet afhankelijk bent van een therapeut. Je begint jezelf als het ware te trainen en je werkt een programma af, waar een begin en een eind aan zit. Binnen relatief kort tijdbestek is verbetering van de klachten mogelijk. Voorwaarde is natuurlijk wel dat je de discipline op kunt brengen om de oefeningen te doen. Zelfhulp is niet voor iedereen geschikt; als je al jarenlang ernstige klachten hebt, is professionele hulp nodig. Zelfhulp is ook geen wondermiddel, het is gewoon hard werken. Maar als je dan ook werkelijk resultaat ziet is dit de moeite waard!

Zelfhulptraining

Aan de aanmelding gaat een kennismakingsgesprek vooraf.